علی صفایی حائری(عین صاد)- مسئولیت و سازندگى

علی صفایی حائری(عین صاد)  مسئوليت و سازندگى

علی صفایی حائری(عین صاد)- مسئولیت و سازندگى

کسى که عظمت خود را شناخت از قناعت‏ها آزاد مى‏شود و از اسارت‏ها مى رهد.
ابوذر که تا دیروز دنبال پاى ملخى مى‏دوید و به خاطر هیچ زندگى مى‏کرد و جان مى‏داد، هنگامى که عظمت خود را شناخت که هستى به خاطر او پاگرفته و فرشته‏ها به خاطر او سجده مى‏روند، دیگر حتى بهشت او را تکان نمى‏دهد و جز رضوان و دستور حق او را راه نمى‏اندازد.
ما تا کاه هستیم، با یک نسیم با یک فوت از دهان کودکى، زیرورو مى‏شویم و خوشحال مى‏شویم و خشم مى‏گیریم و مى‏ترسیم و امید مى‏بندیم.
با یک سلام باد مى‏کنیم و با یک بى‏توجهى پلاسیده مى‏شویم و دق مى‏آوریم.
ما که خود را نشناخته‏ایم، از تمام عمر خود به چند تا خانه و ماشین و ثروت و اعتبار و شهرت دلخوشیم و قانعیم. در حالى که تمام آنچه که در یک عمر بدست مى‏آوریم، سود یک لحظه‏ى ماست. ما حتى در یک لحظه مى‏توانیم از تمام دنیا و حتى از تمام بهشت بیشتر کار کنیم و مى‏توانیم از هستى به رضوان هست‏آفرین برسیم؛ که رضوان او از همه‏ى این‏ها بزرگ‏تر است.
علی صفایی حائری(عین صاد)- مسئولیت و سازندگى، ص: ۱۹۰

بازنشر پست از پروفایل +علی صفایی حائریعلی صفایی حائری(عین صاد)  مسئوليت و سازندگى

Google+: نمایش پست در پلاس

مطالب مرتبط :

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


− یک = 2