از نافرمانى خدا در خلوت‏ها بپرهیزید، زیرا همان که گواه است، داورى کند.

از نافرمانى خدا در خلوت‏ها بپرهیزید، زیرا همان که گواه است، داورى کند.

شخصی بود که شب ها بر سر کوی و برزن می ایستاد و اگر فرد تنهایی را می دید از تاریکی شب سوء استفاده می کرد و با ضرب و شتم پولهایش را به سرقت می برد. هر بار هم که او را دستگیر می کردند و به شهربانی می بردند انکار می کرد و به رئیس شهربانی می گفت: من این کار را نکردم، اگر شاهدی دارید بیاورید و اگر ندارید هیچ چیزی را نمی توانید ثابت کنید! و چون هیچ وقت شاهدی نبود خلاص می شد.
تا اینکه شبی در تاریکی ایستاده بود و منتظر صید بود که دید فردی شیک پوش به سمت او می آید. تاریکی شب بود و کوچه خلوت و لقمه چرب! به طرف ان مرد رفت و چند سیلی به او زد و جیب هایش را به زور خالی کرد و فرار کرد.
فردا سربازان شهربانی آمدند و او را به شهربانی بردند. با خیال راحت برخاست و رفت و پیش خود گفت: در شب تاریک در آن کوچه خلوت کسی مرا ندیده است که بتواند بر علیه من شهادت دهد! بیرون در ایستاده بود و منتظر که اگر برود داخل اتاق رئیس شهربانی مثل همیشه طلب شاهد خواهد کرد و اینها هم که شاهد ندارند و خلاص.
پس از دقایقی به او گفتند داخل اتاق رئیس شو. همین که داخل شد دودستی بر سر خود کوفت که ای وای! فرد کت و شلواری شیک پوش دیشب همان رئیس شهربانی بوده است و دیگر بدون نیاز به شاهد خودش حکم او را صادر خواهد کرد!
در نهج البلاغه هست که امیرالمومنین علی علیه السلام فرمود: اتَّقُوا مَعَاصِیَ اللَّهِ فِی الْخَلَوَاتِ فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الْحَاکِم‏  یعنی: از نافرمانى خدا در خلوت‏ها بپرهیزید، زیرا همان که گواه است، داورى کند.

بازنشر از پروفایل +عباس ذوالقدریاز نافرمانى خدا در خلوت‏ها بپرهیزید، زیرا همان که گواه است، داورى کند.

مطالب مرتبط :

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


× هفت = 21